Minicik kuduz bir köpek, ısırırsa sahibini,
Hiç vefası kalmamıştır, hastalığın getirisi,
Kudurur etine düşer, bulamaz bir çaresini,
İşte böyle insanoğlu, unutur hep sahibini,
Yaradılışın gereği, hata yapmaya yatkınsın,
Bir kulun himmetiyle, kendine makam bulan,
Olur başka birinin, hiddetiyle yerinden,
Rabbinin hikmetiyle, çalışıp kazananın,
Endişesi bulunmaz, korkmaz hiç bir kulundan.
Hak ettiği yerdedir, izzetli ikramlıdır,
Boşuna yorulma divane gönlüm
Senin çabaların yeterli gelmez
Şanslı doğsa idin gülerdi yüzün
Sonradan sonraya şanslı olunmaz!
Boşuna ağlama yaşlı gözlerim
Madem insan olarak gönderildin dünyaya,
İnsan ol, insan yaşa, insan öl bu dünyada
İnsan olmak zor evet, belki haklısın bunda
En azından insan kal, şu üç günlük dünyada.
Topraktan var edilip, suyla hayatın bulansın
Dünyaya gideceği de, önceden bilinensin
Yeryüzünde halifesin, ruhundan üflenensin
İblis hariç meleklerden, üstün sayılan varlıksın
Ne olur aslına dönsen, sen aslına geri dönsen
İhtiyaç sonsuz olsa da
Kaynaklar kısıtlıdır ya!
Muhtaç olmayan kimse yok
Her kul muhtaçtır birine.
Her ne istiyorsan Rabb'inden iste!
Her işte bir hayır var ise iste,
Yani ne diyorum? Başka deyişle
Sonu hayr olanı iste de iste.
Isteyen kuluna çokca cömertmiş,
Selçuk'lar yetiştiren bir milletin nesliyiz,
Paratoner gibiyiz şimşekleri çekeriz,
Şahika'lar yetiren bir milletin nesliyiz,
Paratoner gibiyiz şimşekleri çekeriz,
Tüm düşmanlar bir oldu, yurdumuza saldırdı,
Bu düzen gitmeli! devam ederse,
Bize gitmek düşer, diyen kediler,
El etek öpmeye, razı geldiler,
Birden bizi sevip, benimsediler.
Bakarsan bunlara, yapmamış gibi,
Sormayın ağalar beyler bir hal geldi başıma
Karışır gider olmuştur, gözyaşım giryanıma
Yürek alev aldı yanar, dokunma bir yanına
Gönül mecnun olmuş anar, kavuşmaz leylasına
En baştan söz vermiş isen hayat arkadaşına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!