kara gözler görmüştüm de yandım
Kara gözler mutlu edecek sandım
Hep Altan bakıyordu ona aldandım
Belki de mutlulugum lensli gözlerde
Bir yeşil gözlüyü görüp de sevdim
Dikenler içine düşmüş bir gülsün
Kurular içinde yeşil bir dalsın
Bıraklımda geçmiş geride kalsın
Seninle bir yuva kuralım madam
Fırtınaya kapılıp da uçup gelmişsin
Bir dikili ağacım yok ki dal olsun
Miras yok ki gariplerde mal olsun
Güzeller fakirleri de neylesin gelsin
Güzel sevip almamaya mahkumum
Üstüm başım yırtık ceplerim delik
Karanlıklardayım yine ışıgı göremem
Şimdi ne hallere düştüm böyle bilemem
Çırpınır dururum neden mutlu olamam
Yüzümün gülmesi herhal mahşere kaldı
Nerde sevenlerim hani kayıp dostlarım
Ne bağ kaldı ne bahçeler bozuldu
Çekemem gönlüme dertler dizildi
Sevdam öldü aşk mezarım kazıldı
Bundan sonra sevmek yasaktır bana
Mutluluk saadeti çoktan kaçırdım
Horlayıp yerlerede vurdular beni
Berduş bir serseridir sandılar beni
Burada anlamazlar da neden seveni
Aşk degeri bilmeyenler ne bilsin beni
Kara sevdaya da gönlü düşmeyen
Ne zenginlik isterim nede ayrılık
Gurbet elden kaçtım dertten sıyrılıp
Giderim ben gurbet ellere çagrılıp
Aç kalayım da ayrılmayım yarimden
Elli yıldır gidip geldim ben gurbette
Neden derim derimi sana bilmezsin
Herkes gibi sen de halime gülmezsin
Gözlerimden yaşları gerçi silmezsin
Uzattımda tutmadın güzel sende elimi
Güzellere de ben hep dertlerimi açarım
Nerede o aşklar nerde sevgiler
Varmı şimdi hiç aşkı için ölenler
Yürekten seviyor garip olanlar
Şimdi aşk yalan oyuncak olmuş
Severim diyenler aldatıp kaçıyor
Sevmeme dargın gibiydin istememiştin
Ucunda ölüm olsa da pes dememiştim
Elimde olmadan ela gözlerini sevmiştim
Şimdi yüzüme gülüyorsun ne oldu yarim
Kalbine acı gönlüne yarim sevgimi geldi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!