Osman Erdoğmuş Şiirleri - Şair Osman Erd ...

Saniye dakikayı
Kovalarken durmadan,
Saatlere bakmaktan
Yoruldum be arkadaş.

HÜZÜN GÜNLERİMİZ

Günlerimiz yavaş yavaş bitiyor. Her gün kafile kafile boşalıyor Mekke. Bulunduğumuz bölge Mahbes-ül Cin o kadar sakinledi ki, servis otobüslerine binince 5-10 dakika beklemek zorunda kalıyoruz. Bugünde otelimizin yanındaki İranlılar yüklüyorlardı eşyalarını. Bizim bölgemizdeki Türklere hitap eden lokanta, market ve kahvehaneler kapanmaya başladılar. Türk esnafı kalmadı anlayacağınız. Artık ihtiyaçlarımızı arkamızdaki büyük marketten karşılıyoruz.

Beytullah hiç sakinleşmiyordu ama. Sanki inadına daha da kalabalıklaşıyor. Her taraftan binlerce mi desem, yüz binlerce mi desem gidenler var. Kalabalık hiç azalmıyor. Herkes “nasılsa gideceğiz, kalan günlerimizi değerlendirelim bari” diyerek Kâbe’ye tavafa geliyor herhalde.

UMRE

Hac farizasını yerine getirdik Elhamdülillah. Bayramda bitti. Bundan böyle tavaflarımızı sıklaştırıp, umreleri çoğaltmalıyız. Bu mukaddes beldelerdeki ziyaretlerimizi ibadetlerle süslemeliyiz. İlk umremi rahmetli Babam için yapmak niyeti ile güne başladık. İhramlarımızı otelde giyip öyle gittik Mescid-i Harama. Bizimle beraber Orhangazili Ahmet ve hanımı da vardı. Öğle namazından sonra umre camisine gitmek için araba aramaya başlayacaktık ki; Peygamber Efendimizin evinin yanına geldiğimizde,

–Umre, umre; diye bağıran bir adam duyduk. Kişi başına iki riyal ödedik. Tenim bölgesinde mikat mahallindeki umre camisine götürdü.

CENNET-ÜL MUALLA

Sabah namazını kılınca, hemen Peygamber Efendimizin evinin olduğu tarafta kırmızı şemsiyenin altına doğru adımlarımızı hızlandırdık. Çok geçmeden kafilemiz toplandı. Her gün bilmem kaç sefer önünden geçtiğimiz, fatihalar ve salavatlar gönderdiğimiz evinin olduğu yerden başlıyoruz. İki katlı bir ev kondurmuşlar ve hocalarımızın bize söylediğine göre kütüphane olarak kullanıyorlarmış. Alt tarafına zemzem çeşmeleri yapmışlar. Bidonlarla evlerine zemzem götürmek isteyenler ihtiyaçlarını buradan gideriyorlar.

Birde dikkatinizi çekmek istediğim bir husus var: Ebu-Cehil’in evi Kâbe’ye daha yakın. Putlarla dolu olduğu zamanlar bile Efendimiz Kâbe’ye ibadet için giderlerken, yollarına diken serperlerdi. Eziyet görsün diye. Şimdi Ebu-Cehil’in olduğu evinin yerine büyük bir tuvalet yapmışlar. Hacıların büyük kısmı bu tuvaletleri kullanıyorlar şimdi.

CEBEL-İ RAHMET

Kafile başkanımız akşamleyin, yarın sabah gezi olduğunu, herkesin namazdan hemen sonra otelin önünde olması gerektiğini söyledi. Bizde sabah namazını kılıp servislerle hemen otelimizin önüne geldik. Çok geçmeden otobüslerimiz geldi. Bizim kafilemizi gezdirmek için 5 otobüs görevlendirilmişti. Herkes grubu ile hareket edilecek denildi ise de, önüne gelen önündeki otobüse binince bu işten vazgeçtiler. Mecburen.

İlk olarak Sevr Mağarasına gittik. Gittik de sayılmaz hani. Arabalarımız Sevr Mağarasının bulunduğu dağın eteğine gelince, bizi aşağıya indirdiler. Kafile başkanımız Müftü Efendi başladı anlatmaya. İşaret parmağı ile

KABENİN YOLLARI

Gece yarısı Mekke gümrüğünde işlerimizi tamamladıktan sonra tekrar otobüslerimize bindik. Mekke’ye geldiğimiz artık belli oluyordu. Her taraftan beyaz elbiselerle hacı adayları sabah namazını kılmak için Kabe’ye yönelmişler. Her yol Roma’ya çıkar diye bir laf var ya. Roma’yı bilmem ama burada her yol Kabe’ye çıktığına daha şimdiden karar verdim.

Karıncalar gibi adeta. Her köşeden grup grup kalabalıklar çıkıp herkes aynı istikamete yönelmişler. Şimdiden heyecanlanıyor insan.

HAC ARAFATTIR

Dünden, bugün için Arafat’a çıkılacağı söylendiği için oteli terk etmedik. Hazırlıklarımızı tamamlayıp heyecan ile beklemeye başladık. Arafat’a giden yol bizim otelimizin önünden geçtiği için, o tarafa gidenleri heyecanla izliyoruz.

Kimisi üç-dört kişilik gruplarla, kimisi özel arabalarıyla, kimisi yürüyerek, kimisi de otobüslerle gidişler yapılıyordu. Kimi gruplar otobüslerin sadece içine değil üstüne de bindirmiş, çok kalabalık bir şekilde gidiyorlar. Tehlikeyi falan kimse düşünmüyor. Türk kafileleri en derli toplu olanları arasında idi yine.

CEMERAT

Müzdelife’ye geldik ki aman Allah’ım, giden mi ararsın, gelen mi ararsın. Ana-baba günü. Ha bire gelen var. Burada da herkesin mi desem, ülke ülke mi desem. Yada grup grup mu desem, gelen yerine geliyor. Buda güzel değil mi. Her adada tuvalet ve abdest alınacak yerler yapmışlar. Hiçbir zorluk yok. Elhamdülillah. Burada da akşam ile yatsı namazını cem ediyoruz. Yani aynı anda kılıyoruz. Kafile başkanımız imam oluyor, bizde cemaat. Namaz kılarken bir rüzgar esiyor ki, tozu dumana katıyor. Şeytana atacağımız taşları burada topladık. Fındıktan küçük, nohuttan büyük üç günlük taşımızı topladık.

Namazdan sonra hocalarımız çeşitli ihtimaller ortaya koydular.

GÜL GİBİ SOLMAK

(doğum günümde)

HELAK ETME


Bizi içimizdeki beyinsizler yüzünden,
Helak etme Ya Rabb’i bol bol ver rahmetinden.