Ne oldu yine bilmiyorum
Derin bir sessizlik hakim yeryüzüne
Duyamıyorum kuşların kanat çırpmasını
Fırtına öncesi sessizlik gürlemiyor gökyüzü
Bir ben bir de sen kaldın nazlı kuçu
Bekliyoruz yağmuru gözlerimiz göğe doğru
Düşüyor ilk damlaları nazlı ebru
Bir sen kaldın bir ben sahile doğru
Çiçek açmaz bazen tomurcuk,
Bir yel eser ,düşer gider yerlere
Akmaz bazen yaşın ,
Alışmıştır gözün bitmek tükenmek bilmeyen ,dertlere
Akarı yoktur belki suyun ,
Biçare ne kazar durursun yatağını
Nergisler halis mi ,doğadan
Daha yeni koparılmış , dalından
Kokusu mest ediyor buram buram
Katıyor ruhuma candan öte can
Bazı şeylerin muhatabı değildin sen
Korkarım yanlış anladın
Üstüne alındın
Artık ne desem
Dönmezsin geri bilirim
Neyse boşver
Yarın doğar güneş
Çıkarım sahile rüzgar eser
Bir bankta otururum kalmaz heder
Hırs bürümüş gözler ne anlatsan hikaye
Çırpınma boşuna yok ya akılda gönye
Kimse çıkarmıyor kendine hata paye
Anlamadım gitti nedir acaba gaye
Açamıyorum gözlerimi karanlıktan aydınlığa
Sıkıştım kaldım içinde küçücük bir oda
Savuruyor rüzgar da misal yaprak
Çürüyor her gün sanki toprak
Benim gözyaşlarım yok muydu
Akan kan gibi dökülmedi mi avuçlarınıza
Yağan yağmur gibi düşmedi mi teninize
Hiç dert de olmadı mı titrek yüreğinize
Benim gözyaşlarım hapis mi oldu
Dönmedi mi sürgünden altı okka
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!