Çirkefle bulanık bataktan çıkıp,
Umuda doğru, Gül e gidiyorum.
Zalim nefsin arzularından kaçıp,
Huzura giden yöne gidiyorum.
Amel torbasını aldım elime,
Güller açmaz sümbül kokmaz,
Sen olmazsan bu gönülde.
Meftun olur bülbül ötmez,
Sen olmazsan bu gönülde.
Dünya cennet olsa durmam,
Tek bir tane idim başaktan,
Beğenmeyip attılar beni,
Filizlenip çıktım topraktan,
Diken ile boğdular beni.
Çile ile büyüdüm kışta,
Bağarasında yemseşil asmalar,
Kesik yandan aşağısı bostanlar,
Goca gölün etrafında soğanlar,
Cennetten bahçeler vardı Nikferde.
Etraf ceviz, fındık, erik dayalı,
Ne oldu bize bir tanem,
Sen başka eldesin, ben başka,
Hüzün dolu gönül hanem,
Sen başka eldesin, ben başka.
Sürüldük gönül dağlarına,
İlim ile döşeli medrese idim,
Beni yıkılmış bir han eyledi.
Kendi halimce çağlayan su idim,
Deryalara sığmayan kan eyledi.
Bilim okuyanı küstahça kınadı,
Haktan gelen yetkim olsa,
Tohum olurdum alemde,
Ekilirdim topraklara,
Başak olurdum alemde.
Çekirdekten ağaç olup,
Yalan kendin aldatmaktır bilesin,
Evinsiz sözlere aldanma oğul,
Gelen rızık Allah’tan dır göresin,
Hayasız işlere davranma oğul.
Kapanmış hiç bir yarayı kaşıma,
Seyyah oldum dört düvelde,
Şiar ı nankörler gördüm.
Yurtta cihanda heryerde,
Şiar ı nankörler gördüm.
Uzanan dost elin kıran,
Eğer başın geldiyse dara,
Musubeti kendinde ara.
Cefa ile geldiysen zora,
Sefasını derdinde ara.
Anlamadıysa kimse seni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!