Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Tam bir yol ayrımı girdabında
Başında siyah karamsarlık dumanları
Panik istasyonlarında dolanırken
Düşünceler insanın bileklerini ısırır
İnatçı elem lekeleri çepeçevre ruhu sarar
Yağmur kokusunu hissedemezsin

Kaçma benden güzelim durmadan köşe bucak
Kır çiçeği topladım baksana kucak kucak
Uzat ellerini tut dünya benim olacak

Ne kadar dil döktüm ah sözlerim mi faydasız
Ayrılmak olur mu hiç birden böyle vedasız

Koşup gelmişler
Dünyanın her milletinden
Dolu dolu

Antalya
Karanfilin doğduğu yer

acının buz gibi tonları saklı
bir ölüm çocuğunun bedeninde
çaresizliğinin her anında

karanlığa ihtiyaç duyan kabuslarda
delice bir dehşet içinde donuktur gökyüzü,

Kalbim bir acı kasırgasında ıslanmakta
Güneşin aydınlığı canımı acıtamaz
Güvenin kanat çırpınışlarından bile soğuk fışkırmakta
Sonbaharın mührü kırılır yakında
Parıldayan beyaz örtü adım adım yaklaşmak üzere
Sonu olmayan bir yolmuşsun gibi

Kara toprak deyiver, neden güzel kokarsın
Cümle insan tenini, karanlığa sokarsın
Gelen bu güzel koku, dostların kokusu mu
Ne çıkarın var senin, bunca yuva yıkarsın
Henüz hazır değilim, gençliğimi geri ver
Neden güzel kokarsın, kara toprak deyiver

Kardan bir adam
Gözleri siyah kömür
Kısacık ömür

Burnu havuçlu
Başında al bir şapka

İlkbaharda çiçek açmak kolay
Her yer karla kaplıyken
Çığlık atan bir dereyi dinleyerek
Gel de kışta aç
Bahara müjdeci ol
Rüzgârlara aldırış etmeden

Önce dualar ettik yurda kar yağsın diye
Rabbim sonunda verdi bize beyaz hediye
Memleketi kapladı sanki inciden kolye
Dağlarım, ovalarım gelinlik giydi sandık

Ardından on ilimde büyük depremler oldu

KARINCA MESELESİ

Yaşam sana şarkı söylemeye gelmemişim
Güzelliklerini yeterince gösterdin bana
Ters laleler bulutları süslüyor
İncirlerden süt damlıyor