Karagöl'den Yanılsamalar Şiiri - Osman A ...

KARAGÖL’DEN YANSIMALAR

Sonbaharın elleri uzanıyor her yere.
Kırmızı ve sarı altın yaprakları avuçlayıp
Harman yerindeki ekinler gibi havaya savuruyor.
Yere yapışan yapraklar,
Buruşturulan fırın kâğıdına özenip
Çıtır çıtır ses çıkartıyor ayakaltında,
Ve sanki eski anılar gibi usul usul toprağa karışıyor.

Sonbaharın elleri uzanıyor her yere.
Yağmur çiseleyip taşlara çarptıkça tıkır tıkır
Kristal boncuklar gibi etrafa dağılıyor.
Rüzgâr da bir şair olmuş.
Sararmış yonca battaniyesinin üzerinde
Yeni nesil serbest şiirler gibi
Durmaksızın kulaklarına tuhaf tuhaf bir şeyler uğulduyor.

Sonbaharın elleri uzanıyor her yere.
Işık Dağı’ndaki yangın gözetleme kulesinden süzülen ışık
Altın iplikler gibi çam ağaçlarına dolanıyor.
Geceyi delip geçen yıldız dantelleri arasında titreşen Karagöl’de
Minik bir sazan kuyruğunu sallıyor.
Birden dağın yamaçlarında hafiften bir sis başlıyor.
Ve eski fotoğrafları çektikçe
Geçmiş gelip tam sırtına oturuyor.

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)