Birine sordum Nafiz’i,
“Eyi, gözel,hoş” dedi…
'Nasıl, sağlam mı? ' dedim,
'Korkma! peşinden koş...' dedi.
“O’nun kürkü yok,çulsuz” dedim,
“O zaman o adam boş” dedi…
Ben de döndüm o'na,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta