Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
''bana kendimden başka mezar sormayın'' Öyledir şairim insanın mezarı kendisidir. Sevda dediğimiz şey kendimiz değil mi öylesine sevdiğimizden istediğimiz aynı şekilde sevilmek değil miydi?Hesapsız kitapsız hatalarıyla sevaplarıyla sevilmek.İnsan nedense kendine dönüyor.Ya bulamıyor ikizini.Ya bulunca çok geç oluyor.Mutsuz ve yalnız yürekler kendi içine döndükçe için için yanmıyorlar mı.İçin için yaralar kalbin her yanında .Nereye bıraksa derdi nerede dinlendirse kederi yer olmayan o mezarda. Sonra daraldıkça daralan yine de çırpınan o çoşkusuyla ince bir ırmağın edasıyla akmıyor mu?Yaralarını okşaya okşaya derinliklerinde sustura sustura çığlıkları.Ah kendine sağır olmuyor mu sonra insan.En çok duyduğu çığlığın çınlamasıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta