Örtü(m) Şiiri - Yorumlar

Günaşırı muamma nöbetindeyim.
Bu gece, o gece.
Bu geçe, o geçe.
Dünlerimi özlüyorum bugünlerimde. Ne oldu benim -beyaz önlüklü kadının göz diktiği- ardı ardına nöbetsiz gecelerime. Şiir oldu, hayır şiir öldü. Sen göm(ül)dün Farsça kitabesini elimle yonttuğum kabrime. Oysa ben sıkı sıkı kapalı pencereyi delip geçen, üzerimize yağan karı, bizi örten tek şey olarak seçmiştim. Şimdi niye, şiir niye, taş niye?