İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben sen de Halid Bin Velid’i bilirim,
Ben sen de Hamza’yı bilirim,
Adalet diye bağırdığın şu gün,
Ben sen de Ömer’i bilirim.
Metal küffarının paletlerinde özgürlük,
Her gün bir can üzerinde tecelli ederken,
Gökten can pazarı yağmur gibi düşerken,
Ben sen de ebabilleri bilirim.
Çok güzeldi... Ebabiller küçücük kuşlardı ve ağızlarında da küçücük taşlar vardı ama....
O taşlar şimdi zamanın zalimlerininde başlarına yağar inşallah...
Duyarlı yüreğe tebrikler
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta