Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
örgü iyi örgütllenerek içimizi dışa çevirmeye çalışmış eline sağlık.
Bir kere şiirin ismi tam bir zeka ürünü. Daha çok konuşabilmek isterdim ama.. Korkarım! Korkarım uyanır diye dudak solucanlarım!
Tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta