İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnsan, kelimelerin arasında sıkışarak boğuldu ve makus son... Allah'ına kurban.
Edep doluydu önce
O, namusluydu...
Allah'ın emriyle
diyerek,
bizden istediniz.
Hepiniz
"gelin" aldınız
bizden O'nu...
yemin gibiydi
"Başımıza
baştacı ettik."
sözünüz.
Sonra, çok şeyler
kaybolup,
bir sır oldu
aranızda...
sizler O'na
ne yaptınız?
neler yaptınız da,
O "namussuz" oldu...!
Hiç acımadan
ömrünü yok edip
öldürdünüz.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta