Ormanda…
Gecenin karanlığında,
sisin dallara sarıldığı yerde,
ateş böceği
sessizce
başlar;
uçsuz bucaksız karanlığın
derinliklerinde
yalnız bir kıvılcım gibi.
Yağmurla yıkanmış yaprakların dibinde
titrer, ışıldar;
sisin kıvrımları arasında,
görünmez bir sevgiliyi arayarak,
dalların üzerinde
usulca yürür.
Ormanın karanlığında,
bir yıldız gibi
olgunluğa erişir.
İki ateş böceği…
Yalnızca
bir bakış…
Ve aşk,
sisin koynunda
bir ışık gibi
çiçek açar.
Ama aşkın
bedeli
her zaman ağırdır.
Işığı,
ormanın ağır sessizliğinde
usul usul
sönmeye başlar;
son parıltısı,
yorgun,
yağmura bulanmış
bir kuş gibi,
ıslak bir dalın üzerinde,
sonsuza dek
sönüp gider.
26 Haziran 2026
Ahmet HaniKayıt Tarihi : 26.06.2026 20:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!