Orman içi düş sarayı Şiiri - Cevat Çeştepe

Hikayeleri aydınlıklardan saklanan kavgalar., gün karanlığa döndükten sonra
bir kuşkonmaz dalı üstüne konmuş gibi sallanarak yaşanmaya başlar…
Gözlerden uzak., orman içi bir kulübede gibi…
. . .
Bazen en alt perdeden bir ağır yel eser., dalgalandırır sakin denizleri
Uyanır içindeki cevapsız soruların., uyku tutmaz hesap verme sesleri…
Paslı kılıçlar kından çekilir., güvercin kanadına ağır gelir zeytin dalları
Sağa dönsen abdest bozan inlemeler., sol yanında aç bir çocuk çığlığı…
. ,
Yani artık senaryonun mürekkebi kurumuş., kamera göze dayanmıştır
Şimdi bilinmezler ormanı içinde bir düşün kapıları senin için açılmıştır…
Ya kendini ağır bir kanalizasyon çukurunda bulursun ki an meselesidir
Ya da kuştüyü sevişmelerin heyecanıyla terlersin., bu da olağan şeydir…
. ,
Birazdan bir tren geçer., orman içi düş sarayının önünden sessiz çığlıklarla
Sen sakın ‘dün gece rüyamda’ diye başlama söze., soran olsa da- olmasa da…
.
.
Cevat Çeştepe
Mart/2026