21 Ekim 1981 - 09 Eylül 2019
Kelime gibi bölünüyor hecelerine
kırılıp dökülüyor sessizce gökkuşakları
sabahın karanlığı dinmeden
gülmeleri son buluyor, uyuya kalıyor, telaşe tavırlarla
içinde politik, sosyal depresyonlara rağmen
sessizlikten öteye gidemeyen haykırışlar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta