Emrah Demir - Orman Şiiri - Antolojime E ...

Orman!
Göğsümde plastik çizmeler içi kirli ayaklar geziniyor.
Yorgun işçi konuşmaları duyuyorum ve kibrit sesleri,
çöpleri gözlerimde toplanıyor, elleri çamur sıvalı umursamazların.
Başımı kaldırıp da, “dallarıma sarmayın urganları, böceklerim ağrıyor” diyemiyorum.
Diyemiyorum ki, tekerlerkleriniz, motorlu testereleriniz, öğlen yemeğinde içtiğiniz meyve suyu beni öldürüyor.”.
Sırtımda solucan yolları, kertenkeleler, ölü kelebekler,