Enti:
Ne diyebilirim ki; uzlet demlerinde münzevi dualar karşılaşmış indi ilahide.
NE İŞE YARAR
Tohumun toprağa duyduğu ülfet
Ay nisan olmadan ne işe yarar
Dünya gailesiyle çekilen mihnet
An şükre varmazsa ne işe yarar
NEREDEN ÇIKARDIN
Nereden çıkardın Mira
Nesneldir mısralarımız
Zamanedir leylalar
Aşuftedir çağ biliriz
Nimetim
Mavi libasların göğümdür benim
Gözlerin sevdamın masal ülkesi
Duamı duyanın lutfu nimetim
Ellerin esrarlı huzur müjdesi
Yüreğin ruhumun sekinesidir
İZİ KALMIŞ
Söyledim dil döndüğünce bir fidan da izi kalmış
Yürekten demiş ya baba gülfidan da nazı kalmış
Yılmamış zor ile cehtten Eyyub gibi sabra dalmış
İlmi öncelemiş her dem gönlünde bir sızı varmış
Olmak:
Olmak ne kadar müşgil iş her gün yeniden bir ömür süren
Fırsat vermeyen telaşı meta dünyanın sürekli şahsiyetleri törpüleyen
Olmak biçimi:
Kendi şahsiyet, inanç ve değer yargılarıyla var olmayı beceremeyen kimseler; ya aşufte politik yada basit menfaat kliklerinin edilgen, boşluk dolduran silik kuklaları olurlar.
Özgürlük!
Bozkırın kıyıları yoktur bizi hapsedecek.
Sonsuza yürür gibi yürürüz uçsuz bucaksız Platolarda vadilerde dağlarda ovalarda
Yılkı atları eşlik eder ayaklarımıza uçarcasına Secdeden başka yere eğilmez
Bileğimiz kavî başımız hep dik
İste bu gerçek özgürlük
Ruh kırıkları batıyor çarşı pazar yürürken insanın ayaklarına
Oysa semirmiş cilalı üryan bedenler ordusu yürüyor etrafta
Benlik parçaları düşüyor dökülüyor
Her kaldırım taşına
Lahm- El insan pazarı bedestenlerimiz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!