ŞEHLA
Adın yalaz, ateş, ışık, alev
Sarmıştı ruhumu bahar gözlerin
Gözlerime değil yüreğime bakardı
Sanki yer altında ulu bir nehir
Gizli gizli şu virane, gönlüme akardı
SEL VE HAYAT
Sele kapıldığımızda beraber
İlk annem tuttu yakamdan
Can havli !..
Boğulmayayım diye
Ve boğulmamak için kendi.
SENİ BEKLİYOR
Sen bahara ada düşlerni
Bir umudu olsun gökbayraklı çocukların
Kurtul bütün aşağılık komplekslerinden
Bir devin yavrusu cüce doğmaz
SEN SANA SÖYLE
Bırak gayrıları nefsine söyle
Kiminle ne ile rakipsin böyle
Hesaba çek kendin hele bir şöyle
Varacağın yeri tefekkür eyle
Dünya etrafında döner sanırsın
Severiz Serçeleri...Hafife alma cüssesine aldanarak sen,o minnakları... Göç etmezler tutundukları toprağı yürek bilip... Soğuğuna, sıcağına sıkıca sarılarak baş koyarlar yoluna sevdiklerinin ve sevdikleri yerin... Ayakları buz tutan demir parmaklıklara yapışarak can verir bazıları...Ölümüne sadakatle; virane,asırlık terkedilmiş evlerin paslı pencere önlerine...Yaşatarak ev sahiplerinin hüzünlü kış hikayelerini, yaralı yanlarını... Birbirinin sıcağına sokularak atlatırlar zemheri ayazları... Ağustos susuzluğuna dayanarak bozkır kurak yazları...
SESLEN SEN
Kadrolu tutunamamışları vardır
Benim geçtğim sokakların köşe başlarının
Bir kaç çift söze pervane
Alabilğine racon keserken
Şiir:
Gece olup herkes uyuduğunda uyanır, şiir öyle bir şeydir.
Beyni düşünmeye tefekküre, ruhu arınmaya, kalbi hissetmeye, gönlü incelmeye çağırır.
SULTAN ŞEHİRE SİTEM
Döndüm geldim sana yıllardan sonra
Üstüme örtecek kar bulamadım
Dağların ıpıssız yaylalar viran
Yıkılmış köylerin PEĞ olmuş her yan
Sızı
Bir sızısı olmalı insanın
Ayağa kaldıran yüreğinde
Bir sızısı hiç eskimeyen
Bir sızısı olmalı insanın
Kalabalıklta ve tenhalarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!