Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İLMU HABER Bir iki yıllık devlet memuruyum. Cumartesi, Pazar derindir uykum. Sığara aşımdır, çay ise suyum. Açman kapağımı dertle doluyum. Eski sazın ben kırılmış koluyum. Tükenmeyen gurbetlerin yoluyum. Hiç sönmedim, hasretlerin oduyum. Örtün küllerimi sessiz uyuyum. Herkes gibi Yaradan’ın kuluyum. Raziye anamdır, Hilmi oğluyum. Martın yirmisi, yetmiş doğumluyum. Yetmiş beş kilom var, bir yetmiş boyum. Candaroğullarından gelir soyum. Vatan Türkiye, Kastamonuluyum. Küre’dir ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!