Ey günün sahibi
Ebedi dönüşlerim
Nefesimin ızdırabına
Ağladı gülüşlerim
Elif idim dal gibi
Al puşular bağlamaz
Gözümde yaş kurumaz
Ağlarsa anam ağar
Elin oğlu ağlamaz
İçimdeki o sızı
𝔾𝕒𝕣𝕚𝕡 𝕕𝕠ğ𝕒𝕟 𝕘𝕒𝕣𝕚𝕡 ö𝕝ü𝕣
𝔾ü𝕝𝕞𝕖𝕫 𝕪𝕖𝕥𝕚𝕞 ö𝕞𝕣ü𝕟'𝕕𝕖
ℙ𝕖𝕪𝕘𝕒𝕞𝕓𝕖𝕣 𝕕𝕖 𝕘𝕒𝕣𝕚𝕡𝕥𝕚
𝕆 𝕪𝕖𝕥𝕚𝕞 𝕘ü𝕟𝕝𝕖𝕣𝕚𝕟𝕖𝕕𝕖
𝕄𝕖𝕜𝕜𝕖𝕟𝕚𝕟 𝕘ü𝕝ü 𝕘𝕚𝕓𝕚
Gün olur maziye dönmek isteriz
Özleriz Dam üstünü kerpiç evleri
Yabanda meleyen kuzularını
Anamın nasırlı ellerini
Karlı dağların Ayazını
Ayaklarımın kanayan yaralarını özleriz
Her ayrılık bir gurbettir gidene
Yanarsın ananın gözyaşlarına
O kapı araları o boş duvarlar
Çekersin Yüreğin'in köşelerine
Bir boşluğa düşer ellerin
Her Ayrılığın ardından
Kirpiklerin ıslanır da
Yürek Ağlar gözden önce
Yoktur karşılığı kırılan Umudun
Ah ömrüm ah ömrüm
Boşa Geçtin Ömrüm
Ellere güldün de
Bana küstün ömrüm
Ellere güldün de
Bana eldin ömrüm
Sen Ayrılığı seçtin ben yanlızlığı
Ve gittin
Çatık kaşlarını yaşlı gözlerini
Titrek bakışlarını
Koyup masada
Kanmayan yara yoktur
Yüreğimin köşelerinde
Ne çok ağlarmış insan
En mutlu günlerinde
El oldum mutluluğa
Fetihten'de üstündür mümin'in kalbi
Gönlü nur olan yanmaz ebedi
Gözünü ırmak gibi akıtsan denizlere
Ömürler yetmez sevmeye
O kutlu Nebi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!