Beni rahmana götürün
Beni dermana götürün
Dermanı olana götürün
Yaralarım derin benim
Beni canana götürün
Katiline aşık bir kurban gibi
Sakın beni yaralı bırakma
Sakın pişmanlık duyma
Döner gelirim bil ki
Bir deli gibi
Bir kabir kaz ellerinle
Benden geçmeden bitmezdi acı hikaye,
Oysaki her gün ölüp uzandım kollarına.
Candan geçmeden bitmezdi,
Sana giden uçurumlar.
Düşler sokağında düştüğüm yerdin sen,
Yıkılırsın orada sadece adın kalır.
Üstünde o yılların açtığı yaralar'da,
Silse gözler maziyi o gül seni hatırlatır.
Ben hayal kuramam başka gözler de,
Sana adanmış günahlar varya,
İşte ruhumu onunla yıkayacaksın.
Tertemiz gelemeyeceğim gün gibi,
Ateşsiz de yanacağım kül gibi.
Ayrılıklara Yazan Adam'dan
Erzurum Aziziye Akyazı
Bir Akyazı hikayesi efsanesi: Ayşe gelin
Biz hiç gülümsemedik resimlerde
Fetihten'de üstündür müminin kalbi,
Gönlü nur olan yanmaz ebedi.
Gözünü ırmak gibi akıtsan denizlere,
Ömürler yetmez sevmeye
O kutlu Nebi.
Ben o beklediğin sahil değilim,
Geceler ismini çoktan sildiler.
Bir garip ben kaldım o satırlarda,
Heceler ismimi çoktan sildiler.
Üstünde bir gönül yarası taşır,
Üstünde tepinip günahlarımın,
Aldığım nefese ar dersin sende.
Sen yaşamak dersin solan ömrüme,
Birde edep derde ezer geçersin.
Ellerimde bir kara kışın çatlakları
Sarnıçlar dolusu titreyen baharı bekleyen
Bir kuşun kanatlarındaki mahzen gibi
Ve bir cenin sığmazken ana vatanına
Sen nasıl sığdırırsın ölümün resmine beni?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!