Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Kinci insanlar, düşmanlığı besler.

Huzurlu insanlar, insanları iyileştirir.

Sevilen insanlar, insanlara değer verir .

Yaşadığın hayat..!
Ressamı kendin olduğun
Boş bir tuval gibi.
Ömrün bitene kadar yapmak zorundasın
Kimsenin sana neyi çizeceğini söylemesine
Renkleri seçmesine İZİN VERME.

Gün gelir şafağın paha biçilmez güzel ihtişamının ortasında kalırsın ama MEHTAP her zaman bir başka güzeldir .

Eski kafalıyım ben .
Sana mektuplar yazmayı ne çok isterdim
Öyle süslü püslü ,
Uzun cümleler kurmayı da bilemem .
Mektubum kısacık olurdu .
Başına KIYMETLİM,

Heybetine değil ,
İçine bak !
Keten bir ot ama !
Birleşince ;
Gemi çekiyor !

"Annelerimizin gözleri, bir meleğin yüzünü görebileceğimiz tek penceredir."

Evler eskir , zamanla yıkılır !
Ağaçlar yaşlanınca kurur ,devrilir .
Sular dağlardan akar durur .
" Toprak ' hep kalır "
Mehmetçik varsa , toprak " Vatandır ! "

Bir şiir yazalım en mavisinden,
Güzel günler yakında,
Mutluluklar kapıda,
Sevgi dolu ellerle,
Birlikte, hep birlikte...
Umutlar özlemler kavuşmalar olsun,

Yüreklerimiz baharda tutuklandı.
Maviden gelip yeşile cezalandık şimdi.
Sen gelip sevesin diye
Aynı tarlanın çiçekleri olduk
Bir papatya o yanda,
Bir papatya bir bu yanda.

Yaşam içinde bazen
Çıkmaz sokaklara çıksa da yollar ,
İçimizde daima ,
Mavi merdivenlerden gökyüzüne uzanıp
Hayallerimize ulaşacak bir umudumuz var..