Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Bazen bizim olmamışları sever .
Bizim olmamışların hayatına karışır.
Bizim olmamışları cezalandırırız ,
Mutlu, üzgün, tatlı, acı,
Ne varsa çevremize yansıtırız.
Bazı duyguları yakınken ,

Yoldaşlık , özel bağ kurabildiğimiz
Bizi anlayan bir varlığa sahip olmaktır.
Bunun illa ki bir insan olması gerekmez.

Zor ve acı günlerinizde
Yanınızda olacaklar ile ;
Nasılsın demeyi bile ,
Gereksiz sayacakları iyi tanıyın
İnsan kendi kuyusunu da ,
Dostluk ve kardeşliğin temelini de kendi kazıyor .

Bazen insanlar ;
Kırmadan ,
Kırılmadan ,
Birbirleriyle koparlar ..
Gözleriyle bakışmadan
Hiçbir şey konuşmadan ,

Yengeç , sağa bakarken solunu izliyordur !
Soluna bakarken sağ hareketler gözünden kaçmaz !.
Gidiyorum diyorsa sırtını dönme ani bir dönüşle geliyordur .
Geliyorum diyorsa büyük ihtimal gidiyordur .
Yengeç bu , kıskaçlarına bakıp aklındakileri öğrenemezsin .

İnsanların en güzel yaşı ;
Sahip olduğu vasıfların en takdir edildiği yaşıdır .

Birini sevmek
Yarının bir parçası .
Uyumak ve uyanmak için ,
Güzel bir neden !

Bir sen kalmıştın
Mavi cennete atılmak için bekleyen,
Gökteki yıldızların altında
Bu kimsenin olmadığı kumsalda
Bir de ben !..
Rüzgar vardı çok esiyordu

Hayatını yavaşlat..
Kendini kargaşadan geri çek.
Plan yapmayı, hesaplar tutmayı,
Onu bunu kafana takmayı bırak.
Hayattan çekip gitmek değil bu;
At koşmuyor diye at olma vasfı değişmez.

Baharda açan çiçekler ,
Kayboldu gibi görünüyor ama ;
Merak etmeyin !
Kökleri toprakta tazecik !
Tekrar filizlenecek
Yine çiçekler açacak ...