Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Dışarıda hayat yorduğunda,
Derin bir nefes alıp yatağıma uzandığımda,
Gece, uyku göz kapaklarıma indiğinde,
Tüm sesler durduğunda,
Duvar saatinden bir ses duyulmaya başlıyor odamda:

Yine günaydın ..
Ve yine iyi pazarlar .
Aylar mevsimler yıllar
Zaman at koşturuyor !
Sürekli ileriye gidiyoruz

HAYAT , kimin gerçek kimin sahte olduğunu bilerek yaşadığın bir YOLCULUKTUR .

Seven insan sevdiğinin yüküne muhtaçtır .
Kaç sene sürecek diye düşünmez !
Feda edilen bir şeyler mutlaka olacak .
Gücü yettiğince ibadettir o yükü taşımak .
Yoksa ne anlamı olurdu;
Sahipsizliğin yalnızlığında ,

Çok karizmatik bir erkek olabilirsin !
Güzel bir gelirin, tatlı güzel sözlerin de olabilir... Yakın çevrene arada sırada neşeli pahalı masalar da kurabilirsin !
Ama bir kadına, bir çocuğa, elden ayaktan düşmüş annene babana kol kanat geren
sevgi dolu bir yüreğin,
Aile sorumluluğu alacak adamlığın yoksa, boşsun!
Nüfus kağıdında erkek yazsa ne yazar...

Yaşamlarını huzur içinde sürdüren,
Yollarını önceden çizmiş insanlar,
Kendilerini iyi hissettirecek şeyler dışında
Diğer her şeyi uzağına iter.
İçinde bulunduğumuz koşullar,
Birilerinin kaprisine ya da gevezeliğine

İki pembe sardunya arasında,
Gökyüzünün mavi menekşesin de,
Üç basamak aşağıda,
Mehtabın parlayan ortancasında
Havayı okşayan nefesinizi duydum.
Duyguların güzelliği altında,

Bazı İnsanlar adeta bu dünyadan değiller.
Gözleriyle bakıyorlar ama, sanki içeriden seyrediyorlar gibi!
Sürekli tebessüm ediyorlar.
Tebessüm etmediklerinde bile yüzlerinde derin gülümseme izleri var.
Herkesi olduğu gibi kabullenip, hiç kimse hakkında konuşmuyorlar.
Onların dünyalarına asla giremiyorsunuz görülmez kalkanları var.

Her insan doğduğu yere benzer;
Kimimiz dağ başında,
Kimimiz deniz kenarında...
Doğduğun topraktan bir parça taşırsın,
Annenin ninnisiyle şekillenir dilin.

insan aynı kişidir ama
Yılların akışıyla zamanın törpüsü ile
Birçok farklı yüzü olur !..