Deri ile hisseden
Göreviyle mesteden
Almayan varmıdır
Bu sunduğu hisseden
Organlarım bir lutüftur
İnançsıza bir atıftır
Daha da inanmazsa
Bu nasıl kaçıştır.
İnandım inanıyom.
Çok şükür buna diyom.
Şayet organım olmasaydı.
Nasıl yaşardım diyom.
Gözü ile göreni
Kulak ile duyanı
İnkar eder miyim
Hizmet eden organı
Mevlanın donattığı
Yaşam için var ettiği
Yarı yolda bırakır mı
Kulu için var ettiği
Çelik’im şükrediyor
Organlarım hep var diyor
Organ eksik olsa dahi
Şükrederim her an diyor
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




evet anlamlı şükürlü açıklayıcı akıcı güzel bir şiir çok şükür elbette bizi yaradana.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta