Biri vardı biliyorum ordaydı
Sesi vardı kulaklarımda
Elleri vardı uzun pamakları
köşeli tırnakları güzeldiler
Gözleri vardı kocaman gözbebekleri
Karaydılar zeytin kadar karaydılar
umutları vardı biliyorum arzuları vardı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta