Ucu bitmeye ve her ânlar kırılmaya müsait bir kalem var elimde...
Bir yandan karalarken bu beyazı, bir yandan da düşünüyorum 'Acaba nazik mi davransam kalemime? ' diye...
Göz göre göre yeni başlamışken bitirememek, herhangi bir sözünün yahut bir kelimesinin ya da bir işaretinin eksik kalması demek yazının...
Yazanın zaten eksik...
Bir dert de çıkmasın yazıya...
Şuan, burada ihtiyacım var ona...
Ve ondan ötürü olan okumaktan dertli zevk tattıklarıma...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta