Anlamın yokluğuna ortak zulüm.
Gönüldaşlarımın siperlerini izliyor münafık medya.
Umursanmayan bir zevkle lanetleniyor tencerelerin dibi.
Eyleme geçmek için sesleri kaşıklıyor kulaklar.
Göğüslüyor kelimeleri;
Hep ucundan tutulan izlerin, mazisiz elleri.
Namahrem bir zulüm; insanın insanı sevmemesi.
Zulmün yarasını, ahdine tutamak yapmış yüreklerde buluşalım;
Ey engin ırmaklar...
Bir seher vakti.
Zulmü kınayan herkes, mazlumların haini.
Köşesi kanamasın diye, "âdet" görmeyi tercih eden bir gri.
Sesleri birleştiren utangaç sesleri...
Fısıltıyla Kur'an'ın, Sünnet'in tuzu.
Unutulmuşçasına İslam'ın kendisi.
Meydanlarda dile getirilmiş bir "uçuk";
Dinin meseleleri.
Kayıt Tarihi : 17.10.2025 00:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!