Anlamın yokluğuna ortak zulüm.
Gönüldaşlarımın siperlerini izliyor münafık medya.
Umursanmayan bir zevkle lanetleniyor tencerelerin dibi.
Eyleme geçmek için sesleri kaşıklıyor kulaklar.
Göğüslüyor kelimeleri;
Hep ucundan tutulan izlerin, mazisiz elleri.
Namahrem bir zulüm; insanın insanı sevmemesi.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta