ki her kıyım beşik olmuştu, bir yaralı ceylana, her kıyımda ölümün ayak izleri vardı geldiğin güne değin, kimi emzirdim..ve kaç hayat kurtardım..bu güne değin..sen ayak basanlardan ilkisin..insanoğlunun..
yüzünü getir öpeyim..çıplaklığını getir örteyim..
bırak ayazlardan soyundurayım seni..
ruhumdan alır..dudaklarım o sımsıcak nefesini..
kıyılarında demir atmış bir kaptan gibi izlerinin zevkindeyim
ifadi emziğini emen bir halin yalındaşıyım
başın dönüyor diplerime indikçe, esrikliğin hırçınlığımdan değil, kendimi sana yumuşacık sunuşumda..
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta