Ararım bulamam kendi kendimi
Mecnun olup çöle düşenler gibi
Bilmedim bir durak dolaşıp durdum
Gönülden gönüle geçenler gibi
Bitmeyen anılar düşen damlalar
Aşkın şarabından içenler anlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta