Yanaklarımı, avuçlarına al,
Bak gözlerimin içine;
Uzun uzun, aşkla.
Aşkın aksın, gözlerinden, gözlerime.
Islak ıslak öp beni,
Sevgini fısılda kulağıma,
Tenini koklarken,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




İnsan kaybedince anlıyor, elindekinin kıymetini, her şey için geç olduğunda, yapacak bir şeyin kalmadığında, ancak iki satır, gözlerinden kağıda akan...
Teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta