Gecenin karanlığında,
Aşkına tutuşan yanan,
İnleyen bir nağmeydim.
Gitarın o demli sesinde can veriyordu
Dudaklarıma öbeklenen acilar.
Umut cicekleri deriyor du kimsesiz yorgun ellerim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta