Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
bence kendini başka alanlarda aramalı, bir daha cümle bile kurmamalı. zira bu alanda berbat ve beceriksiz oldugunu sergilemiş.
şair rolünden de sıyrılıp, yok olmalı, çünkü ancak yok oldugunda mutlu olabilecek basit bir kişilige benziyor...