Bak sevgilim,
Bir kişi dışında,
Kimse gerçekten sevmedi beni.
Onun gibi kimse sarılmadı,
Yanaklarımı sıkmadı.
Hasta olduğumda kimse bakmadı,
Canım yansa, canı yanardı.
Ağlardı…
İçten sevdi beni
Karşılık beklemedi.
Bir gözleri var,
Bir gülüşü…
Sanarsın Cennetti.
Ve ben o cenneti terkedemem.
Sakın kıskanma beni ondan.
Çünkü o değerli varlık,
Benim Annem.
Sen onun gibi sevebilir misin bilmem.
Onun gibi “sev” de diyemem.
Ama onun gibi değer verene,
Onun kadar sevene kadar
Koyma kendini aynı kefeye
Ben mi?
Ben annemi çok sevdim.
Ama asla belli edemedim.
Hissettiremedim.
Seni de severim.
Sana sevgimi belli de ederim.
Değer verir, kıymettnide bilirim.
Ama ne olursa olsun
Annemi hep tek geçerim.
Ve eş olarak seçeceğim biri varsa,
Bu hayatta bir tek, seni seçerim.
Ömür boyu seni de annem gibi sevebilirim.
Kayıt Tarihi : 18.10.2014 00:10:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!