01/05/2001 Hakkari/Şemdinli
Soyarken bir cevizin yeşil kekremsi kabuğunu
Ve sert kılıfını kırıp yerken içindeki tatlı sarı çekirdeğinin dişte kalan kokusunu
Aşk önce acı yüzünü gösterip sonra tatlı yüzünü gösterince insana anlar insan mahpusunu
Duyarken insan sol kaburgasının altındaki hayalini hülyasını uykusunu
Kulak verir yüreğinden gelen inlemeye lâkin onunlayken anlamaz konusunu
Ancak o gidince bilir onsuzluğun ince korkusunu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta