Oturmuşum eşref girginç parkında
Cok yorgunum yureğimde hüzün var
Mevsim yaz gunlerde onsekiz temuz
Bir elimde sigara bir elimde çay
Üstüme geliyor kalabalık yığınlar
Guneş deniz evren hıçkırarak ağlamam geliyor
Sen öldüğun gunden beri yorgunum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta