Kayıkçı kavgası sürekli bir tarafa yontan sonuçsuz ve bıktırıcı münakaşa demektir.
Bu deyim İstanbul'da Eminönü- Karaköy arasında yolcu kapma kavgası yapan kayıkçıların münakaşaları sonucu dilimize yerleşmiştir.
Günümüzde ise sürekli kazanması, iktidarda kalması ve gizli her niyetini dayatması gereken tek yetki çıkarına tüm siyasetin doğrudan ve dolaylı Türk ulusunu aldatmak adına yaptıkları danışıklı dövüş siyasetin adı oldu kayıkçı kavgası.
Bir ağacın kökünden dal vermeseydik,
Yankısı yapraklara renk,
Meyvelere tat verebilir miydi?
Kışları yaprağını döken,
Tomurcuk tohumlarını
Kuşlar gibi sürgüne gönderen
Temsil bir velayet hakkı değil geçici bir vekalettir. İktidar olmak kayırmacı hakkı elde etmek değildir.
Vekalet alan vekaleti verene tabi olup vekalet veren ulustan üstün değildir.
Ulustan gizli niyetini ulus temsili adı altında misyoner yayılmacı soyguna hizmet adına kullanmak ulusa karşı bir kötülük ve vekaleti temsili hukuk dışına çıkarak kullanmaktır.
Doğudan batıya sefere çıkacağım yıl yaşanan gerçek bir yaşanmışlık daha anlayarak komünizm ile mücadele adı altında insanlık dışı davranış örneğini daha yazmak istiyorum..
Daha önce gominist vekil öğretmen adı altında Mobbing Bank Türk Fırtınası kitabım da da yazdım.
Bugün yeniden daha farklı bir bakış açısı üreten farkındalık adına yeniden yazmak şart oldu.
Kedi sevenler ve sevmeyenler diye de toplumu ikiye böldüler. Sevmeyenlerin de tarafını yasayla tuttular.
Yaşamda ipler iyi ki us ve duyunc ile insanın eline verilmiş.
Kimi o iple salıncak yaparak yaşamın keyfini çıkartıyor. Kimileri ise dün birileri için ip atıyordu, bugün kendisi için ip atıyor. İp deyince geçmeyin bugünlerde siyasette iki uçta ip oynamanın malzemesi oldu. Bunların içinden ip diye matruşka gibi siyasi parti bile çıktı.
Kefenli siyaset mucidi kefenini giyerek yola çıktığında bir yüzük gösteriyordu.
Bakalım bu kefenli siyasetin cebi var mı? Yok mu?
Bir kaç sözü daha hatırlatmak da fayda var.
Bir kefen giyme siyasetidir gidiyor.
Adama sorarlar;
Bop eşbaşkanı olduğunuz zaman nasıl bir kefen giymiştiniz?
Yaşamın keşmekeşi içinde
Açlığını doyuruyordu her canlı
Can pazarında kim kimin gücüne yenilirse
Tezgaha o düşüyordu
Bir albayın oğlu
Kelimelerin komutanıydı
Fazıl Hüsnü Dağlarca
Dağlar yeşilinden soyundu
Bozuldu bağlar
İnsan doğduk, insan kalamadık
Bir baltaya sap olmayı meslek sandık
Kelle koltukta kalan kendimiz idik
Dünyanın doyumsuz hırsına aldandık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!