Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

İyi bir insan olmaktan
Nefret ettirmeye uğraşıyorlar

Gayretimizden değil
Kötülerin bitmek tükenmek bilmeyen
Kinlerinden

Soğuk iletişim yaşamı daha da soğutur ve insanları birbirinden uzaklaştırır.

Teknoloji ve iletişim adına gelişme olarak görülen tüm araçlar asosyal toplumlar ortaya çıkartı. Bu tür bir dayatma o toplumu soymak isteyen küresel soygunun sosyal ağlar adı altında bu niyete aracılık etmesi için bunu bir gelişme gibi satarak kötülüğün hizmetine sundular.

Tüketim alışkanlıkları değiştirilen gençleri soyguna kaptırmış olmanın sebebi de bu gelişmeyi soygun aracı olarak görmeyen bir anlayışın ikiyüzlü davranışıdır.

İnsanlara bağlı taraflarımız
..../hasarlı
Hayal kırıklığı kalabalığı

Kanat çırpan kuşlar
Bir ağacın gölgesi

Yazmak ve kelimeler tek sığınağım. Yaşamının en değerli klasiği yaşamı okumak ve yazmak.

Yaşarken iç görüntülerden çok faydalanıyorum. Yüreğim ve bilinçaltım laboratuvar gibi.

Gösterişsiz olan her şeye o kadar yakınım ki! Gösterişli olmayanı görmeye alışkın olmayanlar görmüyorlar. Bu mutlu ediyor beni. Sade ve doğal olanın çekiliyorum içine!

Zaman ilaç diyorlar
Neresi ilaç?

Anılara dönüyorsun
Hüzün veriyor

Bekleyerek soğuttuk duygularımızı
Soğumak unutmaktan
Daha güçlü bir duyguymuş

Güneşte titredik
Gölgende terledik

Çoğu insan başkalarını
Soğuk olmakla suçlar

Soğuk davranan birisinin
Soğutulduğunu
Nedense kimse

Saçları deniz kokuyordu
Söğüt ağacının

Uzatmış dallarını
Denize akan
Nehirde yıkıyordu

Soğuktur ölüm! Canlı ölü zalimlere karşı nasılda soğudu insanlık bu sıcak günlerde ve gündemde!

Soğudu ölüm, gözümüzden düşenleri bir zamanlar çok itibar gösteren insanlığın iki yüzlü hallerini görünce yaşama karşı yaşam hevesi soğudu.

Soğuktur ölüm, insanlık kurşuna dizilen bir bebeğin bedeninde donduğu günden bugüne uzadı uyanmayan insanlık yüzünden canlı ölü zalimlere ölüm!

İyi bir insan olma çabasından nefret ettirmek istediler!

Mücadelemizden değil kötülüğün bitmek tükenmek bilmeyen kininden, hırsından, hıncından, nefret dolu öfkesinden, korku ve belirsizlik üreten esir alma sevdasından, bilinçli soygunlardan, adı bir türlü konmayan davaları adına kavgalarından bıktık usandık.

Zaman zaman yaşamdan soğumak duygusuna kapıldık yine de yılmadık.