Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Kendinden başka teslim olacağın kimse yoktur. Akışı içinde hissedersin..
Bekleme, gelen beklediğin olmayabilir.
Ne için eyleme geçtiğini bil. Eylemin art niyete hizmet etmemeli. Eyleme geçmek taşkınlık yapma oyunlarına alet olmak demek değildir.
Genel yararı bir akışa dönüştüren enerjiyi açığa çıkarmak gerekir.
Yaşamı doğal uyum içinde ritmine uygun titreşim uyanış ile değişime taşıyabilirsin.
Zorlayan dayatmayı bırak.

Kalıcı değilsin ki
Geçici geldiğin dünyada
İstesen de, istemesen de
Gideceksin

Alıştırma kendini

Zaman bir algı yanılgıdır. Yaşanmış bildiğiniz yaşanmamış, yaşanmamış bildiğiniz yaşanmış olabilir.
Olup bitenlerin neresinde olduğumuzu bilmiyoruz..
Bilgi ilgiye ilim nakli ile yapılır. İlgiyi bilgiye göstermiyoruz.
Varlığı kıtlık bilincini yayarak tüketen ahlaksızlığı yakasına yapışmış bir kene gibi görüp silkip atarak bolluğun içine yeniden doğar varlık.
Yer yüzünde an zaman da neler yaşanıyor? Gelişmeler kime ne yarar sağlıyor? Kimler? Kimi? Neyi? Nasıl ve neden zorluyor sorularının cevabını bulan aldanmaz. Ahlak ve dogma üzerine kurulan ayrımı insanlık döngüler ile devrimler üreten ahlak ile dogma üzerine düzen kuranlar arasında çatışma ile değişime zorlanır.
Kural koyucunun kurallarını kullanarak kendini kural koyucu olarak görenler art niyetli kötülüğü dayatır. Bir inanç üzerine inşa edilen yozlaşma ile ahlak anlayışı yok edilerek yerine yine bize özgü

Şerrin emrinde şeytana uyanlar ne kadar zavallılar
Canlı ölülere döndüler hala yaşıyoruz sanıyorlar
Hiç utanmadan ölümsüz insanlık fikri* ile uğraşıyorlar

İnsanlığın sorunları ilk insan ile başlar. O mitolojik karakter üzerine kurgulanan hikayeler ile bugüne kadar gelir.

İnsanlığın sorunlarına çare hayattan ve doğadan alınan mücadele gücü ile yapılan devrimler olmuştur.

İlk peygamber mitolojik bir karakterdi.
Dinlere göre insanlığın ilk atası, ilk yasağa maruz kalan yasağı delen ilk insan ve günahkar ilk peygamberdi.

Hangi eli kanlı soyguncu bugüne kadar ölümsüz bir iz bırakabilmiş ki
Yüzyıllar önce yazılan ve yapılanlar nasıl bana dokunur ise değil yarın, yüzyıllar sonra birilerine dokunacak sözler bırakıyorum dünyaya.
İzleri silinmiyor hiçbir güzelliğin kötülük kadar. Bugüne kadar doğa geçmişi nasıl içine gömerek günü gelince çıkarıp öğrenmesi gerekenlere o gerçeği gösteriyor ise bugün bizim ürettiğimiz etik ahlakı saklamaya kalkanları da utandıracak doğa.
Kötülüğü de bir cesedin kemikleri üzerinde altınlar ile saklıyor doğa bilirsin. Müzelerde sergileniyor kötülüğün, yine de müzelik olmak istiyorsun.
Elimden tutmuştu atalarımın taşa oyduğu duygu.
Elinden tutacak bilmem kaç yüz yıl sonra dünyaya gelecek balaların*

Ölümü düşünmemiş olmalılar ki
Canlı ölümü yaşamak zorunda kaldılar
Us ve duyunc devre dışı kaldığından
Zulümlerini artırarak yok olacaklar

Herkes anlaşılmak istiyordu
Zamanla anladım ki;
Hayatta insanın kendisinden başka
Kendisini anlayacak başka biri yoktur.

Kimsenin kimseyi anlamak gibi

Ayı ile yatağa giren, sonunu düşünmediği için girer

Ayı ile yatağa birisi kendi arzusuyla mı girer?

Yoksa birilerinin arzusu ile mi?

Dokuz yaşında doğruldum.

Kırkına merdiven dayadığımda bu sömürü düzenin alnından tam on ikiden vurdum.

Onlar ise iki kere 12 Eylül zulmü yaşattık diye seviniyor.
Toplu esaret (12 Eylül 1980) sonrası tek tek direnişi yok ederek bizden kolay kurtulacaklarını sanıyorlardı.