Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Ümmetçi inanç anlayışı kula kulluk zihniyeti ile herkesin kendi inancına tabi olmasını aleni ve dolaylı madde güç araçlar ile dayatan bir ortaçağ bataklık zihniyeti ve bitmiş çağdışı kalmış emperyal kanlı soygun aracılığı yapan bir gericiliktir.

Siyasi bir düşünce olarak tek bir yetki faşizmine dönüşmesi o toplumun felaketidir.

Böyle bir felaket başa gelmeden tedbir almayan toplumlar halk diktatörlüğü adına yetki faşizminin bedelini bir başka yetki faşizminde aramaya kalkarsa o toplum tarihten silinir.

Her büyük başarı küçük bir adım ile başlar.
Bütünü küçük detaylar tamamlar.
Ne demiş atalar
Ummadığın taş, yarar baş.
Küçümseme büyüklenmek büyük beladır başına büyüleyen her zalimin. Küçümser ve umursamaz her tutum her zaman küçümsenen gerçek asil gücün altında kalır.
Var mı yaşamda bundan büyük kahır.

Arkandan konuşanlar için üzülme!
Bu senin onlardan ileride olduğunu gösterir
Yüze bir, enseye iki karakter onlar
Geride kalma psikolojisi böyledir

Kendi hatalarını onarmak haklı çıkmak adına kendi hatalarının yerine seni hata olarak koyan insanlar onlar.

Saflar sıkı tutulmuştu
Şeytan araya girebilirdi
Tam dünya ile bağ kopmuşken
Bir cep telefonu
Saf tutanları
Dünyaya geri döndürüyordu

İç organizasyonun daha tozunu aldık birikmiş kiri öylece üzerlerine yapışmış duruyor. Kendilerini kendileri temizleyene kadar seyredecekler! Ne kadar sürecek dersiniz? Bir pisliğin ortadan kaldırılma süresi ya da son tüketim tarihi nedir?

Bu soru çok mu zor oldu?

Ürettikleri her ürünün üzerine son tüketim tarihi yazmak yasal zorunluluk değil mi?

Ölmeden ağlayalım, ağlama gözlerim ! gerekiyorsa eski bir resim o
Ağlatalım demedim
Anaları kin ağlattı Anadolu ana dolu ağlayan
Kin ağlıyor şimdi? Kine kimi sordum!

♾️19 Önder Karaçay 19♾️

➰Kim? Kimi? Kime Karşı Kin Dolduruyor?➰

Anlaşılması zor bir anlam daha yükledim yaşama!

İnsanlık dolum günlerine kimse inanmadığı için mi? Kimse insanlığa katılmıyor!Yoksa altın günlere altın toplamak için katılmaya benzemiyor mu?. İnsan ilk kez kendine yabancılık çektiriyor. Nedir bu insanın insandan çektiği. İnsan insana karşı gelmiyor, gelemiyor.

Kırgınım!
Dağılmış nar taneleri gibi
Toplamaya kalkmayın sakın
Eskisi gibi olamam ki
Kırılmışım bir kere
Toplamayın

Kızgınlık geçiyor, kırgınlıklar geçmiyor!

Keşke kızgınlık düzeyinde kalmış olsaydı tepkilermiz dememin artık ne alemi var?
Alem insana, insan aleme gelmiş ise dar.

İki kapılı han açtı kapılarını, yer değiştiriyor misafirlerini!

Cebimizde bir el dolaşıyordu, canı ne kadar istiyorsa o kadar alıyordu, o eli kendi elimiz sanıyorduk!

İçimizden birileri o elin bizi bize ait olduğuna inandırmıştı.

Oku diye başlayan din, sorgula diyemiyor, koşulsuz inan diyordu.