Ben, önde olanların eşiğine hiç varamadım.
Gündüzler beni tanımadı;
Gece, ismimi usulca eski duvarlara yazdı.
Sonra duvarlar konuşmaya başladı.
İnsan, kendi sessizliğini
Dinlemeye mahkûm edilince
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Güzel şiirdi, anlam doluydu;
Bu hüzünlü eseri ve değerli şairimi yürekten kutluyorum.
En içten selam ve saygıyla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta