Ondan Sonra Şiiri - Ferid Rufullayev

Buruk bir ses var,solgun bir nefes.
Kanlı gözlerle dalmış seyire.
Kalmamış onda o eski heves.
Aşkı büsbütün dökmüş denize.

Kalbinin içi büyük bir boşluk.
Uzaktan baksam yutacak beni.
Ne bir ses gelir ne de bir soluk.
Sanki kimsesiz mezarlık yeri.

Kokluyor onu kabri başında.
Yazıyor sessiz sessiz bir mısrȃ.
Hülyȃlar vardı her bakışında.
Artık günleri geçiyor yasla.

Şimdi ne kaldı ondan geriye?
Köhne eserler,köhne resimler.
Çaremi bunlar gönül derdine?
Kurudu göller,susdu nehirler.