Önsöz
Ne kimsenin varlığı bize birşey katar. Ne kimsenin yokluğu bizden birşey eksiltir.
İnsan varoluş tanımını tamamladıktan sonra, dünyaya geldiğinde gözlerini açtığı vakit, yanında olanların kıymetini bilmeli diğer kalanlarda dünyanın üç beş sahtekarlığı ve yanılgısı işte.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




"ANDOLSUN Kİ, BİZ İNSANI EN GÜZEL BİR SURETTE YARATTIK. SONRA DA ONU ESFEL-İ SAFİLİNE (CEHENNEM ÇUKURLARININ EN DERİNİNE) İTTİK/ATTIK. BUNDAN İMAN EDİP, SALİH/HAYIRLI AMELLER İŞLEYENLERİ MUAF KILDIK Kİ, ONLAR İÇİN SONU GELMEZ MÜKAFATLAR VARDIR." -Tin suresi-
Hayırlı sınavlar Mehmet bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta