On dakika bir ömür gibi geldi şimdi.
Nasırlı elleriyle duvardaki saati düzeltip tekrar baktı.
Dayanılmaz bir sızı yüreğinde..
Alışamamıştı hiç yokluğuna. On dakika diye mırıldandı.
Kasvet kokan ketum bir Eylül akşamı.
İlk günkü gibiydi yokluğu, hala soğuk, acıtıyordu.
Kalan her gününün her akşamının her 10 dakikasını bekleyecekti!
Aklında kalan son sözleriydi biricik oğlunun, 'on dakikaya geliyorum '.
Deniz Aydın 3
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 21:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!