Omuzumda bir kelebek.
Sırmalı bir apolet sanki…
Uçsa özgürlüğe yazılacak,
Kalsa kalbime sığmayacak gibi.
Rüzgârı ürküten kanatlarında
Bin yıllık bir sır saklı,
Ben tutmaya değil,
Gittiği yere bakmaya talibim aslında.
Çünkü bazen sevmek,
Avucuna alabilmektir.
Ve bazen bir kelebek,
Kalbin kaderini değiştirebilir.
"Kal” desem ona haksızlık,
“Git” desem içim sızlar.
Her iki yol hüzün, acı
İki yol da sevdanın sınavı…
Bazen sevgi dediğin
Hiçbir şey söylemeden
Sessizce özgür bırakmaktır onu;
Kalpte izi kalmışsa eğer…
Sevgi, onunla yetinebilmektir.
Kayıt Tarihi : 7.12.2025 07:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!