Omuzda Dağ Şiiri - Turan Demir 3

OMUZDA DAĞ( 31.01.2026

Dilim suskun kalır,derttir seferim,
Yetmez elim kolum,dilim burnuma,
Bu nasıl dünya ki,çarktan çemberim,
Bir dağ yüklediler,benim omzuma.

Kimi cellât olur, boyunlar eğer,
Kimi açlık çeker,tok gibi gezer.
Kimi kurda kuşa pay olur düşer,
Bozuk teraziydi:kondu omzuma.

Umudum irattır,kârı bilinmez,
Ziyanı kâr sayar,varı bilinmez.
Her insanın soyu sopu bilinmez,
Sabrım taşırdılar,çıktı omzuma.

Naçar eller kalkar,Hak divanına,
Yoksulun hakkı hiç,kalmaz yanına.
Kimi yetim kalmış viran yuvada,
Sal taşı yüklendi,sanki omzuma.

Der Turânî,bu yük sözle inmezmiş,
Taşınmayan yük,dağdan inmezmiş.
Hak yazmış alnıma,kulu bilmezmiş,
Boynumun borcuydu,bindi omzuma.

Turan Demir/Turanî
KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI HALK ŞAİRİ
MALATYA