Alır mı bu yangınla şu garip mezar beni,
Ne el bana hak verdi ne anladı yâr beni.
Devasız yaralardan damlayan bir kan idim.
Yurdunda köle düşen bir garip sultan idim…
Hangi zindana baksam içinde hep ben vardım.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Sen kimsesiz toprakta sükûtunla yatarken,
Sevdanın ülkesinde güneş sensiz batarken,
Bilse de artık vefa gösteremez kalbine,
Elinde bir demet gül gelir belki kabrine…
Üçağustosikibinoniki.
Yusuf Mescioğlu
arzu eder gönüller vefa ile anılmayı. güzel bir şiir. biraz hüzünlü.kutlarım tam puanla
Mesnevi tadındaydı,kutluyorum,saygılarımla sayın şair...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta