Ömürlük Emanet Şiiri - Öznur Tali

ÖMÜRLÜK EMANET
Bir ömür geçti böyle,
Her günü bin yıl gibi.

Kalbimde bir sır oldu,
Derin bir kuyu gibi.

Uzaktan izledim hep,
Sessiz bir gölge gibi.

Kimseler duymadan ben,
İçime ağladım yar.

Nefsime kul olmadım,
Sevdanı kirletmedim.

Sessizce yandı bağrım,
Bir gün "of" bile demedim.

Dünya hali bir yanda,
Ben kalbimden caymadım.

Emaneti ruhumda,
Mahşere sakladım yar.

30 03 2026