Ne düne mahcup
Ne yarindan mahrum
Pas tutmaksizin mahmuzlayan yeleleriyle zaman taylarini kosarak
Deli gönlüne siginip gülizar bir cicekte tomurcuk..
Geldiyse gün belki tanidik yagmurdur, belki tümden yaban yel…
Örtülüp harama kilitlenmemis kapilarda karsilayan kabul ile
Meyli hanli ask sarhoslugunda insan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta